Opera Wrocławska przygotowuje największą produkcję operową w Polsce - inscenizację opery Turandot Giacomo Pucciniego. Spektakl zaprezentowany zostanie w formie plenerowego megawidowiska operowego dla wielotysięcznej widowni. Przedstawienie odbędzie się na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu w ramach Tauron XI Letniego Festiwalu Operowego.
"Otello" - najnowsza superprodukcja Opery Wrocławskiej, która zamieni Wyspę Piasek na Odrze w wenecką fortecę na cypryjskim brzegu. Tryumf Otella, dowódcy wojsk weneckich, w bitwie z Turkami stanie sie poczatkiem walki - bardziej zaciekłej i niszczącej, w której zmagać się będą miłość, ambicje, zazdrość, duma, namiętność, intryga i manipulacja.
"Borys Godunow" to jedno z dzieł muzycznych o szczególnym dla historii muzyki znaczeniu. Zajmuje ono miejsce wyjątkowe zarówno w całej muzyce rosyjskiej, jak i też w twórczości samego Musorgskiego. Przedstawia niezwykle wysoką wartość tak pod względem muzycznem, jak i dramatycznym.
"Napój miłosny" jest pierwszym dziełem Donizettiego, które zdobyło europejską sławę. Spośród współczesnych oper komicznych wyróżnia się wielką subtelnością i nastrojowością.
W Pierścieniu rozgrywają się przed naszymi oczami losy świata, przeplatane małymi ludzkimi podłościami. Widzimy demoniczne głębie i wiwatujące, świetliste szczyty ludzkiej miłości. To wszystko na jednym wielkim tchnieniu.
Moc twórca Ryszarda Wagnera również w tej ostatniej części tetralogii ani na moment nie słabnie. Wschód słońca, podróż Renem, scena Zygfryda z wodnicami, pochód żałobny, pożar Walhalli - to obrazy, które pozostawiają niezatarte wrażenie.
Carmen należy dziś do najpopularniejszych dzieł w światowym repertuarze operowym. W pierwszej wersji ujęta była w formę zbliżoną do opery komicznej, gdzie fragmenty śpiewane przeplatały się w niej z partiami mówionymi.
Ta część dramatu Wagnera składa się z trzech aktów. Tak jak pozostałe ogniwa tetralogii, przenika ją muzyka oparta na motywach przewodnich. Do najpiękniejszych fragmentów symfonicznych całej tetralogii należy Szmer lasu w II akcie.
Trzy akty tej części tetralogii wypełnia muzyka o wyjątkowej intensywności emocji i sile wyrazu. Płomienna pieśń o miłości w I akcie, Cwałowanie walkirii we wstępie do aktu II i Czar ognia w finale II aktu - to najsłynniejsze i najbardziej porywające strony partytury Wagnera.
Do stylistycznego obrazu przebudzenia się natury należą także muzyczne motywy złota spoczywającego od pradawnych czasów w głębinach Renu, wizja ogrodu, w którym dojrzewają złote jabłka Frei, burzy, boga Donnera wywijającego młotem oraz tęczy, która Froh przeciąga przez dolinę do zamku w świetle wieczornego słońca.
W 1869 zwrócił się do Verdiego kedyw Egiptu, Izmaił Pasza, z propozycją napisania opery, której wystawienie uświetniłoby uroczystość otwarcia ukończonego w tym własnie roku Kanału Sueskiego. Zamówienie zostało przyjete.
Od strony muzycznej jest Straszny dwór z pewnością najdoskonalszym spośród operowych dzieł Moniuszki, a tym samym wysuwa się na czoło całej polskiej twórczości operowej XIX w. Główne jego walory to pomysłowość harmoniczna, subtelna i barwna instrumentacja oraz inwencja melodyczna.
Twórczość Orffa jest nader interesującym i oryginalnym zjawiskiem na tle dzisiejszej epoki. Ożywił on dawne formy średniowiecznego ludowego teatru z właściwą mu swoistą syntezą muzyki, śpiewu, poezji, tańca i gry scenicznej.
Słynny tenor Leo Slezak pisał w swych Pamiętnikach: "O Trubadurze nie mogę niestety nic bliższego powiedzieć, bo chociaż sam występowałem w tej operze bardzo wiele razy, to jednak do dziś nie wiem dobrze, o co tam chodzi...".
Żadna z wczesnych oper kompozytora nie zawiera w sobie tak mocno zaznaczonego potencjału sił twórczych jak "Nabucco", nie nosi w sobie tak wyrazistego znamienia geniuszu, który ma się za chwilę narodzić.
Z czasem jednak niezwykła barwność muzyki, jej żywiołowy temperament i swoisty "hiszpański" erotyzm, kunsztowność i elegancja faktury blask i efektowność w połączeniu ze znakomitym librettem, odniosły zdecydowane zwycięstwo.
