Opowieści Hoffmanna to ostatnie, niedokończone dzieło Jacques’a Offenbacha, mistrza żartobliwej muzy, autora operetek i muzycznych komedii, m.in. Pięknej Heleny, Orfeusza w piekle i Życia paryskiego.
Jacques Offenbach (1819-1880), paryski kompozytor rodem z Kolonii, uważany jest za wybitnego reprezentanta dziewiętnastowiecznej operetki francuskiej. W swoich pełnych humoru i inwencji melodycznej dziełach wyśmiewał życie społeczno-polityczne Francji czasów Napoleona III. Odnosił międzynarodowe sukcesy (jego Kankan podbił cały świat), ale też zmagał się z bankructwami. Pod koniec życia zapragnął stworzyć dzieło wyjątkowe: operę fantastyczną Opowieści Hoffmanna, opartą na modnych opowiadaniach Ernsta Theodora Amadeusa Hoffmanna. Opowieści są jedyną wybitną operą Offenbacha, znacznie przerastającą jego operetki wartościami artystycznymi. Kompozytor pragnął stworzyć dzieło, które zapewniłoby mu pozycję wśród wielkich operowych twórców.
Autorzy libretta zastosowali niezwykle ciekawe rozwiązanie – nie tylko oparli pomysł na licznych opowiadaniach Hoffmanna, ale ponadto uczynili ich autora bohaterem opery, jednoczącym w całość poszczególne "opowieści". Operując fragmentami z dzieł Hoffmanna autorzy stworzyli w istocie trzy nowe historie, połączone postacią tytułowego bohatera. Tak powstała najlepsza z jego muzycznych „opowieści” z pięknymi ariami i nieśmiertelną barkarolą. Kompozytor nie ukończył niestety utworu i nie doczekał prapremiery, która miała miejsce 10 lutego 1881 r. w paryskiej Opéra Comique.
