Włoszka w Algierze – Gioacchino Rossini

AKT I

Bogaty i wpływowy Algierczyk Mustafa odstawia na bok swą obecną żonę Elwirę i pragnie zaznać uciech się z inną kobietą. W tym celu rozkazuje swemu zaufanemu pracownikowi Halemu sprowadzić jak najszybciej nową kobietę, najlepiej Włoszkę. Jednocześnie Mustafa, chcąc całkowicie uwolnić się od Elwiry, nakazuje Włochowi Lindorowi, którego u siebie przetrzymuje, poślubienie swej dotychczasowej żony. Lindor z kolei przymusowo opuścił swą ukochaną Izabelę i pozostawił ją w dalekiej Italii, a teraz na próżno próbuje uniknąć przykrej konieczności zaślubin. 

Tymczasem Izabela postanawia odszukać zaginionego kochanka i w tym celu rozpoczyna podróż na Wschód. Jednak jej statek rozbija się w u brzegów Algieru i staje się łupem ludzi Mustafy. Haly, ujrzawszy Włoszkę, cieszy się, że będzie mógł spełnić życzenie swego szefa.

Sprytna i pełna temperamentu Izabela spotyka się z algierskim bossem, który od pierwszego wejrzenia się w niej zakochuje. Dodatkowo Włoszka spotyka w posiadłości uwięzionego Lindora, który zapewnia ją o swej niezmiennej wierności.

AKT II

Mustafa bez pamięci zakochuje się w Izabeli. Chcąc sprawić jej przyjemność, wyróżnia zaszczytną posadą jej towarzysza podróży – Taddea, którego kobieta przedstawiła jako swego wuja. Jednak przezorna Włoszka nie dopuszcza do siebie natarczywego Algierczyka. Gdy ten ją odwiedza, Izabela zatrzymuje przy sobie Elwirę, oznajmiając, że będą pić we troje kawę, którą z kolei przyniesie im Lindoro, przydzielony Izabeli jako służący. Pojawia się również Taddeo, którego Mustafa na próżno próbuje oddalić. Taddeo udaje, że nic nie rozumie i dalej pozostaje w pokoju.

Izabela, Lindor i Taddeo obmyślają plan ucieczki. Sprytna kobieta postanawia wciągnąć poważnego bossa w swoisty teatr. Oznajmia mu, że w celu pozyskania jej względów, powinien zostać przyjęty w poczet członków osobliwego zgromadzenia tzw. „Pappatacich”. By to uczynić, Mustafa musi poddać się wyjątkowej ceremonii przyjęcia, na co zainteresowany, niczego się nie domyślając, przystaje z radością. 

Włoszka nie ustaje w przygotowaniach do ucieczki. W posiadłości spotyka również grupę innych Włochów, których wpływowy Algierczyk u siebie przetrzymuje. Pełna zapału Izabela zachęca ich, by dołączyli do niej i udali się do ukochanej ojczyzny.

Następuje uroczystość przyjęcia Mustafy w poczet członków „Pappatacich”. Plan jest ułożony tak, by właśnie w trakcie ceremonii, korzystając z nieuwagi szefa, wszyscy Włosi mogli uciec z rezydencji. Algierczyk ma być też świadkiem niby udawanej sceny miłosnej z Izabelą i Lindorem w roli głównej. Dopiero, gdy statek wśród wesołego śpiewu odbija od brzegu, boss orientuje się, że padł ofiarą sprytnej intrygi. 

Teraz Mustafie pozostało wrócić w objęcia swojej żony Elwiry, która od początku do końca była świadkiem tej zabawy.