Kopciuszek

AKT I
Scena 1
W apartamencie Mme Leontine, modystki salonu „4 sezony”, jej znudzone córki Yvette i Fanchon zabawiają się poniżaniem i upokarzaniem Grety, która pracuje i mieszka w ich domu. Dziewczyna cierpliwie znosi te przykrości. Jest samotna, skrycie marzy o szczęściu.

Mme Leontine odbiera zaproszenie od Gustawa, właściciela „4 sezonów”, na bal. Kobiety rozpoczynają przygotowania. Biorą lekcje tańca u baletmistrza. Mme Leontine wnosi najlepsze kreacje dla siebie i swoich córek. Mme za wszelką cenę pragnie je wypromować na gwiazdy. Dlatego z zaproszeniem na bal u Gustawa wiąże duże nadzieje na karierę swych córeczek. Siedząca z boku Greta przygląda się zachowaniu kobiet, od których jest zależna. Po wybraniu kreacji panie Leontine opuszczają apartament i idą na bal. Jednak, by Greta nie nudziła się podczas ich nieobecności, rozrzucają tysiące kwiatów, które dziewczyna ma uporządkować wedle koloru i gatunku.

Scena 2 
Greta zostaje sama - przygnębiona, opuszczona. Tracąc nadzieję na lepsze życie, zwraca się do swojego talizmanu - Białej Magii - rzeźby, której powierza smutki. Dla Grety jest ona jedyną bliską rzeczą. Zaczyna układać kwiaty i porządkować apartament. Wtem Biała Magia ożywa i przeobraża się z bryły w kobiecą postać – czarodziejkę, która potrafi ucieleśnić marzenia. To za jej przyczyną pojawiają się cztery kobiety – uosobienie pragnień Grety.

Biała Magia i cztery marzenia przebierają Gretę w piękną kreację. Nakładają maskę, która skryje tożsamość dziewczyny. Biała Magia obdarowuje Gretę piękną, unikatową biżuterią – kolczykami. Pojawiają się również dwie klepsydry, które mają odmierzać czas – gdy zacznie świtać, czar pryśnie.


AKT II
W salonie Gustawa trwają przygotowania przed balem i pokazem mody. Gustaw wraz z bratem Franzem sprawdzają efekt. Pojawiają się goście, a wśród nich Mme Leontine z córkami. Rozpoczyna się pokaz. Nie jest to zwykły pokaz mody na nadchodzący sezon. Tym razem Gustaw wprowadza nas w świat historii kostiumu baletowego.

W pierwszej kolejności pojawiają się ruchome manekiny w kostiumach z XVII w. Dalej modelki i modele prezentują kostiumy od czasów ich reformy po współczesność. Kostium à la Camargo z XVIII w. - pierwsza próba zreformowania kostiumu. Epoka romantyzmu, którego ucieleśnieniem ideałów była kobieta-tancerka. Pojawiają się pierwsze pointy - realizacja ideałów romantyzmu w świecie tańca. Potem wychodzi wirtuozowska para z II poł. XIX w., która stara się zadziwić widza siłą swojej techniki. Podstawą kostiumu jest skrócona do linii bioder paczka (tutu). Kolejny kostium przeniesie nas do XX w. Odrzucenie point, taniec na boso, w luźnej niekrępującej ruchów sukni. W końcu na wybiegu pojawią się modelki i modele, ubrani w stroje unifikujące płeć i pozwalające na dowolność techniki tanecznej.

Wszyscy zachwyceni prezentacją goście rozpoczynają bankiet. Ale na wybiegu pojawia się jeszcze jedna osoba. Zgromadzeni stają oczarowani - najbardziej Gustaw. Gustaw i piękna nieznajoma, oczarowani sobą, długo rozmawiają… zakochują się… Kiedy Greta zostanie na chwilę sama, pojawia się Biała Magia, aby przypomnieć, że czas spełniania pragnień się kończy.

Franz, widząc szczęście brata, w przypływie zazdrości zrywa kolczyk Grety. Przerażona piękna nieznajoma ucieka w popłochu. Kiedy Gustaw szuka jej wśród gości, Franz podaje mu zerwany przed chwilą kolczyk.


AKT III
Scena 1
Greta się budzi. Czuje zmęczenie, ale i jeszcze coś - jest zakochana. Znajduje pięknie ułożone kwiaty. Wspomina Gustawa, marząc o ślubie, miłości, szczęściu… Powracające z balu Mme Leontine i jej córki ze zdziwieniem oglądają ułożone kwiaty. Być może Greta została w domu? Zastanawiają się, kim była piękna nieznajoma.

Niespodziewanie przybywa Gustaw, poszukując właścicielki drugiego kolczyka pasującego do pary. Siostry Leontine przekopują swe bibeloty, by stać się wybrankami Gustawa. Okazuje się, że drugą połowę kompletu ma Greta.

Scena 2
Gustaw oświadcza się Grecie. Pojawiają się cztery marzenia i Biała Magia, które znikają w równie tajemniczy sposób, jak się pojawiły. Zostają tylko Greta i Gustaw – zakochani…

Scena 3
Salony u Gustawa. Rozpoczyna się przyjęcie weselne. Goście, wszyscy niczym kopie lalek ubrani w jednakowe garnitury i suknie, witają parę młodą. Greta i Gustaw dyskretnie oddalają się od szumu i zgiełku, aby być tylko dla siebie – bez przepychu i sztucznego blasku bogactwa… 


Epilog
Każda dziewczyna jest Gretą, chłopak Gustawem - marzenie, wyobrażenie, dążenie, a może nasz wybór…

Bożena Klimczak