Akt I Przed cesarskim pałacem w Pekinie Mandaryn obwieszcza, że kolejny pretendent do ręki księżniczki Turandot, perski książę, nie odgadł trzech zagadek i zostanie stracony. Tłum, stłoczony u wejścia do Zakazanego Pałacu, skandując, by egzekucja odbyła się jak najszybciej, przewraca starego Timura. Towarzysząca starcowi Liu wzywa pomocy. Na jej wołanie odpowiada młodzieniec - książę Kalaf, w którym Timur rozpoznaje syna. Król Timur jest wciąż ścigany przez wrogów, którzy wypędzili go z ojczyzny. Gdy straż przyprowadza perskiego księcia, tłum, wzruszony jego szlachetnością, błaga o litość dla niego. Księżniczka mimo wszystko nakazuje wykonanie egzekucji. Kalaf oczarowany urodą Turandot postanawia zdobyć jej rękę. Na próżno usiłują go powstrzymać ojciec, dostojnicy Ping, Pang i Pong oraz Liu. Dźwięk rytualnego gongu obwieszcza przystąpienie do konkursu Kalafa. Wszyscy sądzą, że księcia czeka śmierć.
Akt II W pałacu Ping, Pong i Pang wspominają czasy, kiedy życie toczyło się spokojnym rytmem. Odkąd narodziła się Turandot, wciąż płynie krew. Mają oni jednak nadzieję, że miłość skruszy serce księżniczki i w państwie zapanuje pokój. Przed pałacem tłum wita mędrców, dostojników i cesarza, który bezskutecznie próbuje namówić Kalafa, aby się wycofał. Mandaryn przypomina, iż ten, kto odgadnie trzy zagadki, zdobędzie rękę pięknej władczyni, jeśli ich nie rozwiąże - zginie. Turandot opowiada dzieje księżniczki Lou-Liong, którą dawno temu okrutnie potraktował barbarzyński najeźdźca. To jej krzywda jest mszczona obecnie. Turandot zadaje pierwszą zagadkę, Kalaf zna poprawną odpowiedź, podaje rozwiązanie również dwóch następnych. Tłum wiwatuje, księżniczka nie może pogodzić się z przegraną i prosi ojca, by nie oddawał jej obcemu przybyszowi. Książę nie chce zdobyć Turandot wbrew jej woli i stawia warunek: jeśli do świtu odgadnie jego imię, może skazać go na śmierć.
Akt III Ogród pałacowy nocą. Heroldowie przekazują rozkaz: nikomu nie wolno zasnąć, a kto zna imię księcia, musi je wyjawić pod groźbą śmierci. Pewny zwycięstwa Kalaf oczekuje świtu. Ping, Pong i Pang oferują mu piękne kobiety, bogactwo i sławę, byle wyjawił imię. On jednak odmawia. Turandot postanawia poddać torturom Timura; Liu chcąc go ocalić oznajmia, że zna imię młodzieńca. Poddana mękom uparcie milczy. Zdumiona władczyni pyta, kto jej daje tyle siły. Miłość — odpowiada Liu, to dla niej warto oddać życie. Kalaf postanawia pocałunkami skruszyć lód w sercu księżniczki. Turandot ulega uczuciu. Książę oddaje swój los w ręce ukochanej. Księżniczka wyznaje ojcu, że poznała imię cudzoziemca. Brzmi ono: Miłość.
Opera w 3 aktach (5 obrazach) Libretto: Giuseppe Adami, Renato Simoni Prapremiera: Mediolan, 26 IV 1926 Premiera polska: Warszawa, 1932
Kierownictwo muzyczne Tomasz Szreder
Reżyseria i scenografia Michał Znaniecki
Choreografia Elżbieta Szlufik-Pańtak Grzegorz Pańtak