Opera Wrocławska jest jednym z największych i najbardziej znaczących teatrów operowych w Polsce. Od 1995 r. działa pod kierunkiem prof. Ewy Michnik, wybitnego dyrygenta współpracującego z takimi orkiestrami i teatrami operowymi, jak m.in.: Filharmonia Praska, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, Deutsche Bach Orchester w Hamburgu, Orkiestra Symfoniczna w Norymberdze, Kammer Wiener Oper.
Teatr operowy we Wrocławiu jako jedyny w Polsce od 1997 r. realizuje tzw. superwidowiska, spektakle przygotowywane w niekonwencjonalnych, dużych przestrzeniach dla wielotysięcznej widowni, z udziałem kilkusetosobowych zespołów wykonawczych, przy wykorzystaniu monumentalnych dekoracji i efektów specjalnych. Najczęściej do tych przedsięwzięć wykorzystywane są zabytkowe wnętrza Hali Ludowej, cenionej ze względu na wspaniałą architekturę. Widowiska te spotykają się z ogromnym zainteresowaniem mediów oraz publiczności przybywającej na spektakle z całej Polski oraz z zagranicy. Opera Wrocławska realizuje także podobne pod względem rozmachu inscenizacyjnego przedstawienia plenerowe, zaskakując nimi zarówno stałych widzów, jak i licznych turystów muzycznych odwiedzających Wrocław. Największym wydarzeniem było wystawienie na rzece Odrze w czerwcu 2003 r. Giocondy. 6 spektakli obejrzało wtedy łącznie ponad 30 tysięcy widzów.
Największym projektem zrealizowanym przez Operę Wrocławską było wystawienie całej tetralogii Richarda Wagnera "Pierścień Nibelunga". Było to wydarzenie ze wszech miar wyjątkowe – zarówno ze względu na skalę realizacji (spektakle prezentujemy na wielkiej scenie wrocławskiej Hali Ludowej), jak też z uwagi na materię dzieła, stawiającą ogromne wyzwania przed zespołem każdego teatru operowego na świecie. Niezwykła architektura Hali stworzyła niepowtarzalną scenerię, która w połączeniu ze wspaniałymi dekoracjami nadała wrocławskiej inscenizacji dodatkowych walorów, podkreślając monumentalizm dzieła Wagnera. Ranga tego projektu była tym większa, że jest to pierwsza od 1945 r. we Wrocławiu, a druga w Polsce (po warszawskiej inscenizacji z lat 70-tych) realizacja wielkiego dramatu muzycznego Wagnera. Nasze przedsięwzięcie rozpoczęliśmy w październiku 2003 r. premierą opery "Złoto Renu".
Spektakl wzbudził wielkie zainteresowanie w całej Polsce oraz za granicą: 4 spektakle "Złota Renu" we wrocławskiej Hali Ludowej obejrzało łącznie 14 tysięcy osób. Jest to rzecz niezwykła w całej Europie, aby dzieła operowe Ryszarda Wagnera oglądała jednorazowo tak ogromna widownia. W opinii większości krytyki muzycznej, dziennikarzy i widzów powstał spektakl ogromnej urody, który był wart tak olbrzymiego wysiłku organizacyjnego i finansowego. Również Wolfgang Wagner, wnuk Ryszarda Wagnera i dyrektor słynnego Festiwalu Wagnerowskiego w Bayreuth, który był obecny na premierze, nie szczędził nam słów uznania.
W czerwcu 2007 roku, w ramach Letniego Festiwalu na Wodzie, Opera Wrocławska zrealizowała spektakl Gaetano Donizettiego "Napój miłosny". Podczas sześciu czerwcowych wieczorów akwen stawu przy Pergoli w Parku Szczytnickim zamienił się w wioskę rybacką. Zbudowane zostały tratwy i pomosty,a na brzegach pojawiły się wojskowe namioty. Na scenie wystąpiły gwiazdy międzynarodowych scen operowych i znakomici polscy śpiewacy, m.in. Maria Costanza Nocentini z Włoch, Hiszpan Xavier Moreno, Amerykanin Gregory Turay, Roberto Accurso z Włoch oraz Rafał Bartmiński, Dorota Wójcik i Bogusław Szynalski. Spektakl wyreżyserował Michał Znaniecki. Na widowni przy Pergoli zasiadło podczas 6 spektakli około 20 tysięcy widzów.
Kolejnym megawidowskiem przygotowanym przez zespół Opery Wrocławskiej był "Borys Godunow" Modesta Musorgskiego. Reżyserem spektaklu w Hali Stulecia był słynny rosyjski twórca - Yuri Alexandrow. W partii tytułowej wystąpił Janusz Monarcha, niegdyś solista Opery Wrocławskiej, od lat członek zespołu Wiener Stadtsoper, a Dymitra zaśpiewał Leonid Zakhozhaev z Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu
Podczas 10 lat (1997-2007) Opera Wrocławska pod kierownictwem Ewy Michnik zrealizowała 15 inscenizacji wielkich spektakli operowych. W sumie zaprezentowano 100 spektakli, które obejrzało prawie 315 tysięcy widzów. Nic dziwnego, że te spotkania z operą, a szczególnie ogromne nimi zainteresowanie, określono "wrocławskim fenomenem".
