Ostatnie, owiane duchem mistycyzmu i pełne tajemnicy dzieło mistrza z Bayreuth. Wystawione po raz pierwszy 26 lipca 1882 r., już w pierwszych latach po premierze zaczęło swój triumfalny pochód, poczynając od dworu Ludwika II,  przez Londyn i Nowy Jork, wkrótce zyskując sławę jednego z kluczowych utworów Richarda Wagnera (1813-1883).

Twórca idei dramatu muzycznego nazwał swoje ostatnie wielkie dzieło „uroczystym misterium scenicznym w trzech aktach”. Odnajdujemy tu wszystkie najważniejsze cechy sztuki romantycznej: postulat syntezy muzyki, literatury, teatru i innych elementów wchodzących w skład „totalnego dzieła sztuki” według intencji kompozytora.

Swoje monumentalne dzieło Wagner przygotowywał przez dziesięciolecia, a temat zaczerpnął z przeczytanego w 1845 r. w Dreźnie poematu Parzival słynnego minnesingera Wolframa von Eschenbacha. Wśród słuchaczy pamiętnej premiery w 1882 r. byli m. in. Anton Bruckner, Ferenc Liszt i młody Richard Strauss, który w późniejszych latach kontynuował wielkie tradycje dzieł Wagnera.