Dzieło Bohuslava Martinů, składające się z czterech niezależnych i kontrastujących ze sobą części, powstało w latach 1933-1934. Tematem głównym, inspirowanym średniowiecznymi misteriami i legendami, jest interpretowana i ujmowana na różne sposoby szczodrość oraz współczucie  Najświętszej Marii Panny, a w szerszym sensie kobiecości - roztropnej, niemądrej, grzesznej, próżnej, czułej, ofiarnej, hojnej...

W duchu międzywojennej awangardy czeski kompozytor "rozluźnia" operowe konwencje i w bardzo swobodny sposób posługuje się całą gamą różnorodnych środków wyrazu - od głosu solo, poprzez taniec, słowo mówione, stylizację teatru ludowego i poezję, po teatr epicki.  

Panny mądre i nieroztropne, pierwsza część dzieła, oparta jest na XI-wiecznej, francuskiej sztuce liturgicznej, Mariken z Nimègue to misterium powstałe na podstawie flamandzkiej legendy, trzecia część - Boże Narodzenie - operowo-oratoryjna forma tradycyjnej czeskiej kolędy i ostatnia część dzieła, czyli Siostra Paskalina, legenda oparta na czeskiej poezji ludowej, psalmach oraz tekstach liturgicznych.


Spektakl realizowany w koprodukcji z Národním Divadlem w Pradze.